This review may contain spoilers
PRIMEIRO BL OMEGAVERSE Q CONSIDERO OMEGAVERSE
ele é legalzinho, mas achei q faltou aprofundamento nos personagens, e achei q exageram em alguns tópicos do omegaverse, principalmente na questão do no, mas fora isso os meninos foram pft na atuação, e fico feliz q temos um bl omegaverse depois de tanto tempo.eu achei q podiam ter mais sobre o outro omega, depois do ocorrido e com o alfa lá, já q eles agora tem um vínculo.
além de que faltou o casamento dos queridos, o aceitamento completo do pai,a espera de outra temporada para cobrir essas questões
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Os primeiros episódios me enganaram tão bem! ?
Que frustração! De verdade, eu tinha MUITAS expectativas com Knot, principalmente porque acompanho o projeto desde que o piloto foi anunciado e estava muito ansiosa para finalmente ver um BL Omegaverse sendo retratado em tela.E o pior é que os primeiros episódios realmente me deixaram muito feliz. O universo estava sendo bem desenvolvido e parecia uma produção feita para quem já conhecia Omegaverse. Eles não paravam a história o tempo inteiro para explicar terminologias e conceitos, e eu particularmente gostei disso porque trouxe uma sensação de pertencimento para quem já está familiarizado com esse universo.
Além disso, inicialmente a história estava bastante focada nos BoatOat, que interpretam Phatsa e Nakhun, e sinceramente? Se eles fossem o único casal principal, para mim já estaria ótimo. Não precisava colocar mais dois casais coadjuvantes disputando espaço dentro de uma história que já tinha muita coisa para desenvolver.
O próprio conflito do Phatsa ao descobrir e tentar aceitar que era um ômega, ao mesmo tempo em que rejeitava a ideia dessa ligação com Nakhun, já tinha potencial suficiente para sustentar boa parte da série. Era só desenvolver isso!
Mas, por volta dos episódios 5 e 6, parece que decidiram transformar tudo em uma novela mexicana. Surge um vilão, aparecem novos conflitos e, de repente, a série precisa usar praticamente um episódio inteiro para tentar explicar coisas que não conseguiu desenvolver anteriormente. A partir daí, para mim, virou uma bagunça.
Em alguns momentos eu sentia que estava assistindo a um BL de máfia e não a um Omegaverse. Elementos que deveriam ser importantes dentro daquele universo pareciam esquecidos, como os próprios feromônios e a dinâmica de poder entre os personagens. Isso sem falar em alguns diálogos que, meu Deus... nem os atores conseguiram salvar.
Outra coisa que me frustrou muito foi a gravidez do Phatsa. Era algo que muita gente estava esperando justamente pelas possibilidades que o Omegaverse permite, mas a forma como foi apresentada pareceu completamente jogada. Fizeram uma passagem de tempo, colocaram uma cena no meio da série e pronto. Em vez de parecer uma consequência natural da história, ficou com a sensação de que aquela cena estava ali simplesmente porque o público queria muito vê-la.
E talvez minha maior frustração seja justamente saber do potencial dos BoatOat. Eu gosto muito dos dois, eles têm MUITA química e dá para perceber que estudaram e se prepararam para esses personagens. Só que nem eles conseguiram salvar os problemas do roteiro.
As NCs fazem sentido dentro da relação e do próprio universo da série, mas espero que as próximas produções entendam que a química dos BoatOat vai muito além disso. Eles ficaram conhecidos também pela intensidade dessas cenas, mas são atores e têm potencial para entregar muito mais quando recebem material que permita isso.
Os quatro primeiros episódios me fizeram acreditar que Knot poderia ser um dos meus BLs favoritos. Depois disso, infelizmente, foi só frustração.
Espero muito que um dia Boat e Oat recebam um BL que realmente faça jus ao potencial que eles têm.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Sangnuea&Naphitch Engga jadi apa-apa?? cukimai se!
Kayaknya hampir semua orang setuju kalo series ini jadi salah satu series yang paling ditunggu-tunggu penayangannya, apalagi dia dulu Pilot nya dirilis setelah/berbarengan sama hype-nya drama ABO Desire. Tapi apakah yang di-excited-kan itu selalu berujung kepuasan?. Jujur sebagai orang yang enggak berkecimpung di fandom omegaverse dan gw dulu agak susah keep-up sama ABO Desire, gw salut sama diri gw sendiri yang sanggup ngikutin episode baru per-minggu nya. Salut karena nggak keburu gw masukin ke list 'Dropped' gw.Gimana yaaa, menurut gw series ini nggak sanggup memenuhi janji-janji premise-nya. Apalah arti julukan Omegaverse pertama di Thai BL kalau eksekusi nya jelek gini? Mending gw nonton series 'Unforgotten Night' yang sama-sama jeleknya but at least their storyline punya tujuan, sedangkan series ini kayak... apalah.. kayak rujak.
Too much dialog ga guna, dialog yang ntah apa output yang dimau. Pastilah banyak yang bosen pas nontonnya. Gw aja sampe split screen sambil nonton series lain, dan anehnya gw ngga ketinggalan apa-apa meskipun fokus gw kebagi 2. Terus itu gimana sih si Phatsa bener-bener sama sekali ga tau kalau didunia nya dia ada gender kedua(Alpha, Beta, Omega)??. Dia seumur hidup sampe dia umur 20an itu, ga pernah sama sekali denger ttg secondary gender??. Okelah fair kalau dia nyalahin bapaknya, karena mau gimanapun itu keluarga adalah ruang edukasi utama selain sekolah. Tapi ngomongin soal sekolah, emang pas dia sekolah dia kaga diajarin kah?? dia home school kah? tapi katanya dia freshgraduate (klaim nya dia pas dia ngelamar kerja ke Nakhun), emang di kuliahan ngga pernah ketemu atau punya temen Beta kek Omega kek?. Terus gw asumsikan dia sering nongkrong di cafe nya Ongsa jauh sebelum dia ketemu Nakhun, emang si Ongsa ga pernah cerita tentang hidup dia sebagai seorang Beta? Apakah si Ongsa se tone deaf itu sampe dia ga mau tahu menahu if Phatsa knew about secondary gender? ya kali mereka temenan deket literally "konco kentel" bahkan sampe mereka ngeklaim kl mereka adik-kaka itu, ga pernah ngobrolin tentang gender kedua? kek?? helloww??. Ya, okelah kalau tujuan Phatsa dibuat se-clueless itu tentang secondary gender adalah sekalian untuk kita, para penonton, biar tahu segala tetek bengek tentang Omegaverse, tapi ya ngga setolol ini dong yah *emot mata judes*
Gw awalnya udah mau ngedrop series ini sampe akhirnya Naphitch ketemu Sangnuea. Beuhh disitu gw langsung emot Towewew. Chemistry mereka ni mantep bgt wokk, ngalah-ngalahin chemistry CP utama. Kek- paham ga sii Sangnuea yang dasarnya Centil ketemu Naphitch si Pembangkang keluarga dan *vibes* bad boy tu, beuhh udah macam cerita wattpad bah. Akhirnya apa? ya gw lanjutin nontonlah!. Gw bela belain nonton sumber BOREDOM ini karena gw penasaran sama kisahnya Sangnuea&Naphitch kedepannya gimana. Eh ternyata... cukimai! 屌你老母!.
Au ah ga mood ngelanjutin review, ngantuk juga soalny semalem gw begadang. Aku nak pigi tido
Was this review helpful to you?
รีวิว Knot (2026) 5/10
สำหรับเรื่อง Knot (2026) เรื่องนี้เป็นซีรีส์วายแนว Omegaverse ซึ่งส่วนตัวผมชื่นชอบงานแนวนี้ของต่างชาติอยู่เป็นทุนเดิม จึงค่อนข้างคาดหวังไว้สูงพอสมควร แต่พอได้ชมจนจบแล้ว มีสิ่งที่อยากจะวิเคราะห์ตามเกณฑ์ดังนี้ครับในด้าน โครงเรื่องและบทบาท ช่วงต้นเรื่องถือว่าปูมาได้น่าสนใจและชวนให้ตื่นเต้นดีครับ แต่พอกลางเรื่องไปจนถึงบทสรุป เนื้อเรื่องกลับแผ่วลงจนรู้สึกเบื่ออย่างบอกไม่ถูก อีกจุดที่ขัดใจคือการแบ่งสัดส่วนเนื้อเรื่องระหว่างคู่หลักและคู่รองที่ยังไม่ลงตัว ซีรีส์ไปโฟกัสที่คู่รองมากเกินไป ทั้งที่ควรจะใช้เวลาเพื่อถ่ายทอดการพัฒนาความสัมพันธ์ของคู่หลักให้คนดูอินตาม แต่กลายเป็นว่าผมกลับเข้าไม่ถึงความรู้สึกนั้นเลย
มาที่ นักแสดงและตัวละคร จริงอยู่ที่ทุกคู่มีเคมีและความน่ารักเฉพาะตัว แต่ด้วยบทที่ไม่ส่งเสริมตัวละครอย่างที่ควรจะเป็น ทำให้ผมไม่สามารถเข้าถึงอารมณ์หรืออินไปกับความสัมพันธ์ของพวกเขาได้เท่าที่ตั้งใจไว้
อย่างไรก็ตาม หากจะมองหา ข้อดีและงานโปรดักชัน ต้องยกให้ส่วนนี้เลยครับ ทั้งมุมกล้อง การจัดแสง และการใช้โทนสี ทำออกมาได้ดีเยี่ยม ภาพโดยรวมสวยงามมาก รวมถึงเพลงประกอบที่ไพเราะเข้ากับบรรยากาศของเรื่อง อีกสิ่งที่อยากเสริมคือฉากความสัมพันธ์หรือ Sex Scene หากทางซีรีส์สามารถลดทอนความสมจริงลงแล้วเพิ่มความอาร์ต (Artistic) เข้าไปผสมผสาน ผมมองว่าเรื่องนี้จะยกระดับขึ้นและตอบโจทย์แนว Omegaverse ได้ดียิ่งขึ้นไปอีกครับ
คะแนนรวม: 5/10 โดยส่วนตัวถือว่าเรื่องนี้ยังไม่ตอบโจทย์ความคาดหวังเท่าที่ควร โดยเฉพาะตัวโครงเรื่องที่ไม่สามารถดึงให้ผมอินไปกับเนื้อหาได้ แต่ด้วยงานโปรดักชันที่ทำออกมาได้ดีเยี่ยม ก็ช่วยให้เรื่องนี้ยังพอมีคะแนนในส่วนนี้ครับ อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงมุมมองส่วนตัวของผมเท่านั้น อย่าเพิ่งด่วนตัดสินถ้าคุณยังไม่ได้ลองดูด้วยตาตัวเอง สามารถรับชมได้ครบทุกตอนทาง IQIYI ครับ
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
"Ты волшебник, Гарри!" ("Ты беременный, Пхатса!")
Задумка была отличная: Истинный Альфа случайно встречает своего соулмейта — Чистого Омегу — и сразу ставит на нем метку, а потом они думают, что ж делать дальше, ведь в данной омегаверсной вселенной метка — это навсегда. Так что ж пошло не так?Во-первых, как Пхатса мог всю жизнь жить в альфа-бета-омежьем мире и не знать, что существуют альфы, беты и омеги, при том, что его лучший друг — бета, и он неоднократно это повторяет на протяжении всего сериала? Это было очень нелогично и даже тупо. В этом плане мне больше понравилось объяснение возникновения альф, бет и омег в сериале ABO Desire (2025) — там случилась пандемия, и рандомные люди заразились рандомными штаммами. Окей, все понятно, все логично, это объяснили в виде телевизионного новостного сюжета — получается, что все люди в их вселенной в курсе ABO. А Пхатса в вакууме жил, что ли?
Во-вторых, я вообще не поняла, зачем нужен был персонаж Аминтра (бета, подруга Накхина). Мне кажется, убрать ее — и вообще бы ничего не поменялось. Что-то там мельком говорилось про две враждующие семьи. Вражду мы увидели только на словах, ничего логичного и зрелищного опять же не было (кажется, весь бюджет ушел на макияж Накхина, прическу Накхуна и отвратительную графику при перестрелке: машину, значит, расстреляли, но в следующей сцене она спокойно едет целая — или исцеляющая сила альф и на технику тоже распространяется?).
В-третьих, актерская игра (или режиссура?) странная, будто нет взаимодействия с локацией. Вот персонажи стоят друг напротив друга и разговаривают, в следующей сцене они тоже просто стоят друг напротив друга и разговаривают. Нет взаимодействия с реквизитом, мебелью и т.д. Это похоже на неумелую школьную постановку или неудачную фотосессию, на которой модель не знает, куда девать руки.
В-четвертых, реплики — отдельная беда. Что со сценарием? Я понимаю, что по сюжету семья Накхуна и Накхина — супер-пупер древние аристократы, но блин, живые люди так не разговаривают! Что за театральщина?
В-пятых, съемка. Большинство кадров в закрытых локациях сняты на широкоугольный объектив, из-за чего возникает дисторсия (объекты по краям «едут»). Это комично, ребят. Происходит какая-то серьезная (по задумке режиссера) сцена, например, Накхун приезжает к отцу Пхатсы на серьезный разговор, и вроде как тут должна быть драма, но я не могу перестать ржать из-за этого эффекта кривого зеркала. Я могу понять, почему так вышло — возможно, сама комната была маленькой и хотелось ухватить больше пространства. Но теперь это комедия, а не драма. И вообще, артхаус какой-то.
В-шестых, репродуктивное насилие. По-хорошему, Пхатсе бы психологу показаться: парень, бедный, пережил столько всего буквально за пару месяцев:
- его укусили без разрешения;
- ему пришлось переехать в дом к незнакомой семье из-за связи, которую он не хотел;
- пришлось работать на бизнес этой семьи с высокой ответственностью.
А тут на него еще давят со всех сторон: «Рожай! Рожай! Рожай!». А он как назло еще и Чистый Омега — редкий вид, который может родить Энигму, и теперь за ним охотится отец Накхуна.
Пиздец ли это? Однозначно! В каждой сцене мне хотелось Пхатсу пожалеть. Мне ведь не одной показалось, что он всегда выглядит так, будто вот-вот расплачется?
В-седьмых, сюжетные дыры. Ооочень много сюжетных дыр и отсутствие логики (в какой раз уже я пишу про отсутствие логики?), например, в 12-й серии, где Накхун назначает Пхатсу исполнительным директором и всячески его подбадривает, а через 3 месяца говорит: «Я не хочу, чтоб ты работал. Я хочу, чтоб ты просто сидел и улыбался мне». Зачем это было? В комментариях на MDL много писали про то, что сценарист использовал ИИ. Но ведь даже ИИ можно использовать грамотно, например, заранее составив схему всех сюжетных линий, чтоб ничего не забыть. Похоже, тут сценарист просто вбил в ChatGPT что-то вроде «напиши мне сценарий для сериала в жанре омегаверс и дарк романс» без дополнительных условий. Это бездарнее, чем самый плохо написанный фанфик.
В-восьмых, телохранители. Телохранители являются предметом мебели в данном сериале. По ощущениям, у них всегда в голове мысль: «Что я здесь делаю?». Происходит какая-то околоинтимная сцена между Накхуном и Пхатсой, и рядом стоят два охранника и стыдливо прячут глаза. Ну я, блин, даже не знаю: этим двоим остается только в десны засосаться, а охранники так и будут стоять и смущенно хихикать, как школьницы. Это очень неловко — как я должна на это реагировать?
В-девятых, почему беременен Пхатса, а токсикоз и отсутствие гона — у Накхуна? Они теперь единый организм?
В-десятых, что в итоге со второстепенными парами? Почему про них все забыли в последних сериях?
В общем, ребят, это очень плохо. Это буквально сделано на отъебись со всех сторон (актеры пытались выжать все, что было в их силах, но боюсь, этот сериал станет неприятным опытом в их карьере). Это было скучно, даже NC-сцены, которые пытались быть откровенными, выглядели так, будто что-то пошло не так.
Не рекомендую. Если хотите неплохого омегаверса — посмотрите ABO Desire (2025) или Pit Babe (2023) и Pit Babe Season 2 (2025).
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Começou bem, se perdeu no final.
Sinceramente, Knot foi uma das produções pelas quais eu mais esperei em 2026. O trailer/ Ep Pilot, me surpreendeu muito, pois de uma forma resumida, definiu bem o significado de "Omegaverse'" Portanto, quando a série foi chegando ao fim, não entendi algumas partes. Por que o Napitch não mordeu o Sangneua de imediato quando reencontrou-o na cafeteria do Ongsa? Por que foram necessários dois nós para o Phatsa ficar grávido? São perguntas que eu, leitor e autor de histórias ABO, não consegui responder.De qualquer forma, o que me agradou de fato foi a atuação. Os BoatOat entregaram muito bem os personagens, (principalmente em cenas de hot, coisa que não apreciei devido ao excesso) acredito que os melhores atores para representar um casal deste universo, são eles. Ainda falando de atores que se encaixaram em seus papéis, citarei também o Folk. A atuação dele foi maravilhosa! Se eu não fosse fã dele, provavelmente odiaria o personagem.
Conclusão: Vale a pena assistir, mas se você já conhece o Omegaverse, vai sim encontrar defeitos.
Was this review helpful to you?
Zwischen Pheromonen, Schicksal und Selbstbestimmung – eine Welt mit eigenen Regeln
Hinweis: Folgende Zeilen stellen meine persönliche, subjektive Einschätzung der Serie dar.Knot ist Fantasy. Es ist keine Abbildung unserer Realität. Die Welt folgt ihren eigenen Regeln, genau wie Geschichten über Vampire, Werwölfe oder Feen. Deshalb habe ich persönlich wenig Verständnis dafür, Omegaverse-Geschichten danach zu bewerten, wie logisch oder realistisch sie im Vergleich zu unserer Welt sind. Ich mag Omegaverse-Geschichten grundsätzlich sehr gerne und bin deshalb vermutlich nicht die objektivste Person, um diese Serie zu bewerten.
Dazu kommt noch, dass ich das Schauspiel von Boat und Oat wirklich gerne mag. Bereits in My Stubborn haben die beiden für mich hervorragend zusammen funktioniert. Sie haben ein ganz eigenes Zusammenspiel, das ich schwer beschreiben kann und ich hoffe tatsächlich, sie nach Knot noch einmal gemeinsam in einer anderen Serie zu sehen. Gerne auch wieder in einer Omegaverse-Geschichte, denn für dieses Genre passen sie für mich super.
Das Intro, der Serie. Eines der besten Intros überhaupt. Der Song, die Bilder, die Stimmung – alles passt einfach. Es gibt viele Serien, bei denen ich das Intro nach zwei Folgen überspringe. Hier war das nicht der Fall, bei jeder Folge habe ich es mir mit Freude reingezogen.
Dass Phatsa zunächst nichts über Alphas, Omegas und Betas weiß, ist kein Fehler der Geschichte, sondern ein bekannter Fantasy-Trope. Jemand stolpert in eine Welt, von der er bisher nichts wusste, und muss plötzlich mit Regeln umgehen, die für alle anderen selbstverständlich sind. Genau deshalb funktioniert der Einstieg für mich auch gut. Und Phatsa hat mir als Figur sehr gefallen. Oft werden Omegas als besonders verletzlich oder passiv dargestellt. Phatsa ist stark, trifft eigene Entscheidungen und lässt sich nicht auf die Rolle reduzieren, die andere ihm zuschreiben wollen.
Was Knot für mich außerdem besonders macht, ist, dass die Serie sich tatsächlich traut, ihr Omegaverse ernst zu nehmen. Viele Adaptionen übernehmen einzelne Elemente, bleiben aber vorsichtig und entschärfen alles, was das Genre ausmacht. Knot geht einen anderen Weg. Die Hitze, die Pheromone und auch das Thema MPreg sind fester Bestandteil dieser Welt und werden nicht ständig abgeschwächt. Gerade das finde ich großartig.
Besonders die Darstellung der Pheromone hat mir gefallen. Man hat nicht nur erzählt bekommen, dass sie wichtig sind, sondern sie und ihren Einfluss gesehen. Das hat der Welt etwas Eigenständiges gegeben. Genauso interessant fand ich, dass die Seelenpartnerschaft nicht ausschließlich romantisiert wird. Die Serie zeigt, dass selbst eine schicksalhafte Verbindung nicht automatisch alle Probleme löst und dass Gefühle oft komplizierter sind als das Konzept eines vorbestimmten Partners.
Besonders mochte ich auch die Dynamik zwischen den drei Brüdern. Oft sind es gerade diese kleineren Szenen, die Figuren erst richtig lebendig machen, und genau das ist hier passiert. Die gemeinsamen Momente zwischen ihnen gehören für mich zu den stärksten der Serie. Sie sorgen dafür, dass sich diese Familie tatsächlich wie eine Familie anfühlt.
So sehr ich die Serie mag, ein paar kleinere Kritikpunkte habe ich trotzdem. Der Charakter Ai wirkte für meinen Geschmack in manchen Szenen deutlich zu hell geschminkt. Das hat mich nicht aus der Geschichte gerissen, ist mir aber immer wieder aufgefallen. Außerdem hätte man die Beziehung der Eltern etwas besser ausarbeiten können. Gerade dort hätte ich mir stellenweise etwas mehr Tiefe und Erklärung gewünscht, dafür hätte man Phatsa´s Vater nicht unbedingt gebraucht.
Und dann wäre da noch Theme Phubeth Atarunwong. Ein hübscher Mensch. Wirklich. Aber wer auch immer ihm gelegentlich diese Frisuren verpasst hat, war definitiv nicht auf meiner Seite. Manche davon waren einfach störend. Sein Style in der letzten Episode hat es aber wieder gut gemacht.
Mein größter Kritikpunkt bleibt allerdings, dass diese Serie nur zwölf Folgen hat. Ich hätte problemlos mehr Zeit mit diesen Figuren und dieser Welt verbracht.
Trotz dieser Kleinigkeiten bleibt für mich vor allem eines hängen: Ich wurde durchgehend unterhalten. Die Welt funktioniert, die Figuren funktionieren und die Geschichte traut sich, ein Omegaverse zu sein, anstatt sich dafür zu entschuldigen.
Die Serie vertraut ihrem eigenen Fantasy-Universum, erzählt ihre Geschichte mit Überzeugung und gibt ihren Figuren genügend Raum, um zu wachsen. Wer Omegaverse grundsätzlich nichts abgewinnen kann, wird vermutlich auch hier nicht bekehrt werden. Wer das Genre aber mag, bekommt hier genau das, was viele Adaptionen nicht liefern: eine Welt, die sich nicht für ihre eigenen Regeln schämt. Und genau deshalb hat mir Knot so viel Freude bereitet und ihr Ende macht meine Dienstage deutlich trauriger.
Was this review helpful to you?
KNOT első látásra!
Édesanya és én , már nagyon sok kérdést tettünk fel magunk közt a kezdésről. Izgatottan várjuk a következő részeket és amúgy már én eleve olvasgattam omega verzumos sztorikat és amikor kiderült, hogy Thaiföld csinál egy ilyen sorit nagyon megörültem. Először is, akit érdekel a sori és még nem hallott ilyenről annak ajánljuk, hogy olvasson az omega verzum után, hogy mit is takar.Xoxo, BRICHRIS!
Was this review helpful to you?
